Romuald OLACZEK

Uniwersytet Łódzki

Prof. dr hab. Romuald Olaczek (ur. 1934 w Łowiczu), geobotanik, emerytowany  profesor Uniwersytetu Łódzkiego. Studia geograficzne w zakresie geomorfologii pod kier. prof. Jana Dylika na UŁ (1956), stopień dr (1963) i dr hab. (1972) nauk biologicznych pod kier. prof. Jakuba Mowszowicza, tytuł profesora nauk przyrodniczych (1983). Praca zawodowa na UŁ od stanowiska asystenta (1956), funkcje kierownika katedry i dyrektora instytutu. Badania: flora i roślinność Polski w procesie antropogenicznych przemian, naukowe podstawy ochrony przyrody. Ważniejsze publikacje: „Formy antropogenicznej degeneracji leśnych zbiorowisk roślinnych w krajobrazie rolniczym…” (1972), „Siedliska marginalne w systemie klasyfikacji gruntów i problem użytków ekologicznych” (1991), „Przyroda Polski pod ochroną” (1998), „Słownik szkolny – ochrona przyrody i środowiska” (1999), „Skarby przyrody i krajobrazu Polski” (2008), „Rezerwaty – ochrona przyrody w lasach…” (2012). Współautor: „Mapa potencjalnej roślinności naturalnej Polski 1: 300 000” (1995). Redaktor naukowy i współautor: „Zasoby glebowe i roślinne – użytkowanie, zagrożenie, ochrona” (1988), „Czerwona księga roślin i zbiorowisk roślinnych woj. łódzkiego” (2011). Inne dokonania: współtwórca 3 parków krajobrazowych, dokumentacji naukowej do projektu Jurajskiego Parku Narodowego i kilkudziesięciu  rezerwatów, wprowadzenie do prawa ochrony przyrody pojęcia  „użytek ekologiczny” a do języka polskiego wyrazów „antropopresja”, „metaplantacja”, zorganizowanie pierwszego w uniwersytetach polskich kierunku studiów interdyscyplinarnych ochrona środowiska (1991), wypromowanie 12 doktorów i ponad 100 magistrów. Członek Państwowej Rady Ochrony Przyrody (od 1988, w latach 1991-95 przewodniczący), Komitetu Ochrony Przyrody PAN, Rady Naukowej Kampinoskiego Parku Narodowego (w przeszłości kilku innych komitetów i wielu rad naukowych).