Ryszard POZNAŃSKI

Wydział Leśny, Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie

Ryszard POZNAŃSKI, profesor doktor habilitowany nauk leśnych w zakresie urządzania lasu, ukończył Technikum Leśne w Brynku i Wydział Leśny SGGW w Warszawie. Od ukończenia studiów w 1967 r. aż do przejścia na emeryturę w 2013 r. pracował nieprzerwanie w Katedrze Urządzania Lasu na Wydziale Leśnym WSR/AR/UR w Krakowie. Pełnił funkcję Kierownika Katedry Urządzania Lasu AR w Krakowie od 1991 do 2002 r. W 2008 r. zatrudniony w Zakładzie Urządzania i Monitoringu Lasu Instytutu Badawczego Leśnictwa w Sękocinie Starym. W latach: 1978 do 1991 odbył długoterminowe staże naukowe i praktyczne  w Szwajcarii: w Politechnice Technicznej w Zuerichu, w Instytucie Badawczym Leśnictwa w Birmensdorfie i w Departamencie Leśnym Obwalden w Sarnen, oraz w Niemczech: w Uniwersytecie Ludwiga-Alberta we Freiburgu.

Najważniejszym nurtem naukowych zainteresowań, niemal w całym okresie działalności zawodowej były problemy z zakresu regulacji rozwoju lasu. W tego typu  badaniach – jedynych w Europie, zaprezentował oryginalny, nowoczesny i niekonwencjonalny sposób podejścia naukowego. Do najważniejszych osiągnięć z tego zakresu można zaliczyć opracowania naukowe dotyczące: 1) Teoretycznych i metodycznych podstaw regulacji i strategii rozwoju lasu, w tym: teorii lasu rzeczywistego, probabilistycznego wzorca wiekowej struktury gospodarstw leśnych, prognozowania, programowania i planowania, norm rozwojowych, typów rozkładu pierśnic oraz stadiów rozwoju lasów różnowiekowych. 2) Oryginalnych etatów rębnych uwzględniających wszystkie kryteria regulacji, w tym po raz pierwszy w historii urządzania lasu - kryterium ładu przestrzennego w etatach pilności i możliwości wyrębu w jednowiekowych gospodarstwach zrębowych, w etatach z okresu odnowienia i z okresu uprzątania w jednowiekowych gospodarstwach przerębowo-zrębowych oraz   etaty kształtowania różnowiekowej struktury dla różnych stadiów rozwoju lasów w przerębowym sposobie zagospodarowania. 3) Metod regulacji rozwoju lasu, w postaci oryginalnych metod wyboru pożądanego kierunku rozwoju zasobów drzewnych dla wszystkich typów gospodarstw leśnych oraz metod planowania - wyboru drzewostanów i drzew do wyrębu dla  różnych typów lasu.

Jest autorem lub współautorem ponad 300 opracowań naukowych, w tym 198 publikacji, a wśród nich 165 o charakterze oryginalnych twórczych prac naukowych. Kompletne opisanie i podsumowanie dorobku naukowego zawarł w 10 książkach i skryptach akademickich. Był promotorem 2 rozpraw doktorskich i 50 prac inżynierskich i magisterskich. Brał czynny udział w ponad 43 krajowych i zagranicznych kongresach, sympozjach i konferencjach naukowych. Kierował 22 programami badawczymi finansowanymi ze środków KBN, MŚ, NFOŚiGW i DGLP. Był ekspertem, niezależnym recenzentem i audytorem z zakresu certyfikacji gospodarki leśnej według systemu FSC w firmie SGS Supervise Poland. Był współorganizatorem i wykładowcą kilkudziesięciu szkoleń dla personelu terenowego Lasów Państwowych. Za szczególne zasługi dla leśnictwa uhonorowany „Kordelasem Leśnika Polskiego”- najwyższym odznaczeniem Lasów Państwowych.