Zbigniew KUNDZEWICZ

Instytut Środowiska Rolniczego i Leśnego PAN w Poznaniu

Imię i nazwisko – Zbigniew W. Kundzewicz

Miejsce zatrudnienia – Instytut Środowiska Rolniczego i Leśnego PAN (Poznań). Specjalność naukowa – kształtowanie środowiska

Ur. 4 grudnia 1950 w Augustowie. Studia ukończył w 1974 na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej. Uzyskał stopnie dr i dr hab. nauk fizycznych (geofizyka - hydrologia), odpowiednio w 1979 i 1985, a tytuł profesora nauk o Ziemi w 1993. Od 2010 – członek korespondent PAN.

Najważniejsze osiągnięcia naukowe: Uczestnictwo (lub kierownictwo) w wielu projektach badawczych (własne, promotorskie i zamawiane w MNiSW, zintegrowane w programach ramowych UE i sieci UE), w dziedzinie kształtowania środowiska, zjawisk ekstremalnych, hydrologii, klimatologii (w tym – skutków zmian klimatu), i zrównoważonego rozwoju.

Upowszechnienie wyników badań: Opublikował prawie 400 prac naukowych, w tym w renomowanych czasopismach z listy filadelfijskiej (ISI), włącznie z Science i Nature, oraz 13 monografii (w tym 9 w języku angielskim, a 8 za granicą). Wielokrotny autor (w tym 4-krotnie – koordynator i autor prowadzący) w Międzyrządowym Panelu ds. Zmian Klimatu (IPCC).

Działalność dydaktyczna: Prowadził wiele wykładów. Był promotorem 2 pomyślnie zakończonych przewodów doktorskich. Był recenzentem i egzaminatorem w kilkunastu przewodach doktorskich i habilitacyjnych w 7 krajach (Polska, Niemcy, Norwegia, Dania, Australia, Holandia, Szwecja), a także recenzentem 9 wniosków o tytuł profesora w Polsce.  

Aktywność na forum międzynarodowym: Za granicą spędził w celach naukowych kilkanaście lat, w ponad 60 krajach. Był stypendystą Humboldta (1978-1980) na Uniwersytecie w Karlsruhe, Niemcy. Był pracownikiem naukowym (P4) w Światowej Organizacji Meteorologicznej (WMO) w Genewie (1993–1996). Od 2001 jest związany z Poczdamskim Instytutem Badań nad Skutkami Klimatu (PIK). Wielokrotnie wygłaszał prestiżowe referaty na konferencjach zagranicznych dużej rangi, organizowanych przez międzynarodowe lub zagraniczne organizacje naukowe. Przedstawił polski referat na wspólnym posiedzeniu RAN i PAN podczas Dni Nauki Polskiej w Rosji (październik 2008).

Aktywność konferencyjna w kraju: Brał czynny udział (referaty) w wielu konferencjach międzynarodowych organizowanych w kraju, a także w konferencjach krajowych. Sam organizował lub współorganizował 7 konferencji międzynarodowych w Polsce.

Przebieg pracy zawodowej i ważniejsze funkcje (działalność naukowo-organizacyjna): Zatrudniony od 1990 w Instytucie (poprzednio – Zakładzie Badań) Środowiska Rolniczego i Leśnego PAN w Poznaniu. Obecnie - kierownik Pracowni Klimatu i Zasobów Wodnych i wicedyrektor ds. naukowych. W latach 1974–1989 pracował w Instytucie Geofizyki PAN w Warszawie. Członek elitarnej grupy doradzającej Komisji Europejskiej (2007-2011) w sprawie Siódmego Programu Ramowego (temat – środowisko, łącznie z klimatem). Członek 5 komitetów PAN: Kom. Gospodarki Wodnej, Kom. Zmian Globalnych; Kom. ds. IUGG; Kom. ds. Międzynarodowych Programów Hydrologicznych, przewodn. Kom. Badań nad Zagrożeniami związanymi z Wodą. Członek Rady Naukowej IŚRiL PAN (przedtem ZBŚRiL PAN); w przeszłości członek Rady Naukowej Instytutu Geofizyki PAN. Od 2008 – przewodniczący Rady Naukowej Międzynarodowego Centrum Ekohydrologii PAN i UNESCO. Redaktor naczelny periodyka „Hydrological Sciences Journal” (Anglia) oraz członek rad redakcyjnych 4 czasopism naukowych. Reprezentant Polski w IAHS.

Odznaczenia, nagrody, wyróżnienia (ważniejsze): Nagroda Wielkiej Pieczęci Miasta Poznania (2008); Wielki, udokumentowany dyplomem, udział w pracach IPCC wyróżnionej Pokojową Nagrodę Nobla (2007); Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2004); Złoty Krzyż Zasługi (1991); Międzynarodowa Nagroda IAHS im. Tisona (1987); Nagroda Sekretarza Generalnego PAN (1986); Nagroda im. Lambora VII Wydziału PAN (1983). Zasłużony dla Rolnictwa (2011).